Bardzo często bariery architektoniczne, które przeszkadzają osobom niepełnosprawnym dokonuje się przy okazji remontów budynków, w których te bariery architektoniczne się znajdują. Bardzo często jednak wychodzi to przypadkiem, a nie do końca jest wynikiem zaplanowanego procesu. Ponieważ działania często nie są przemyślane, bardzo często po zakończeniu remontu okazuje się, że część barier architektonicznych nie została wyeliminowana i należy ponieść dodatkowe koszty, żeby dopasować architekturę dla celów korzystania przez osoby niepełnosprawne.
Dodatkowym problem w likwidacji barier jest fakt wykonywania prac remontowych w bardzo starych budynkach, w których na zmiany wymagana jest zgoda i i zezwolenie konserwatora zabytków. O taką zgodę czasami może być bardzo ciężko. Z jednej strony jasne są potrzeby osób niepełnosprawnych, z drugiej zachowanie niezmienionego stanu obiektu.
W likwidacji barier architektonicznych pomagają liczne rozwiązania techniczne, jak na przykład gotowe rampy, czy szyny które można wykorzystać jako podjazd dla osób niepełnosprawnych przez kilka schodków, z drugiej strony taki podjazd musi spełniać szereg warunków bezpieczeństwa i higieny pracy, jak np. podjazd musi mieć określony kont najazdu oraz wysokość brzegu rampy. Nie zawsze warunki techniczne obiektu pozwalają na wykonanie tych norm. W takich przypadku przepisy prawne czasem wręcz uniemożliwiają likwidację barier architektonicznych w budynkach.
Czasem aż prosi się, żeby nagiąć pewne przepisy prawne, żeby nie „wylewać dziecka z kąpielą” i żeby nie okazało się, że lepiej nie zmieniać nic w aktualnie istniejącej architekturze, niż zrobić coś, co może pomóc niepełnosprawnemu, ale zostanie zakwestionowane przez inspektowa bhp.